Dla Pacjentów

Szanowni Państwo,

            w związku z wciąż istniejącym problemem korupcji w ochronie zdrowia, Dyrektor Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego Nr 1 w Lublinie przekazuje poniżej Państwu informacje mające na celu zwiększenie świadomości Pacjentów w tym zakresie. 

Dotyczą one sposobu postępowania w przypadkach zetknięcia się z potencjalną sytuacją korupcyjną w ochronie zdrowia oraz wskazują, jakimi środkami ochrony prawnej dysponuje Pacjent.

 

DEFINICJA KORUPCJI:

            W myśl przepisu art. 1 ust. 3a ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o Centralnym Biurze Antykorupcyjnym tj. z dnia 22 lipca 2016 r. (Dz.U. z 2016 r. poz. 1310) korupcją, w rozumieniu ustawy, jest czyn:

  • polegający na obiecywaniu, proponowaniu lub wręczaniu przez jakąkolwiek osobę, bezpośrednio lub pośrednio, jakichkolwiek nienależnych korzyści osobie pełniącej funkcję publiczną dla niej samej lub dla jakiejkolwiek innej osoby, w zamian za działanie lub zaniechanie działania w wykonywaniu jej funkcji;
  • polegający na żądaniu lub przyjmowaniu przez osobę pełniącą funkcję publiczną bezpośrednio, lub pośrednio, jakichkolwiek nienależnych korzyści, dla niej samej lub dla jakiejkolwiek innej osoby, lub przyjmowaniu propozycji lub obietnicy takich korzyści, w zamian za działanie lub zaniechanie działania w wykonywaniu jej funkcji;
  • popełniany w toku działalności gospodarczej, obejmującej realizację zobowiązań względem władzy (instytucji) publicznej, polegający na obiecywaniu, proponowaniu lub wręczaniu, bezpośrednio lub pośrednio, osobie kierującej jednostką niezaliczaną do sektora finansów publicznych lub pracującej w jakimkolwiek charakterze na rzecz takiej jednostki, jakichkolwiek nienależnych korzyści, dla niej samej lub na rzecz jakiejkolwiek innej osoby, w zamian za działanie lub zaniechanie działania, które narusza jej obowiązki i stanowi społecznie szkodliwe odwzajemnienie;
  • popełniany w toku działalności gospodarczej obejmującej realizację zobowiązań względem władzy (instytucji) publicznej, polegający na żądaniu lub przyjmowaniu bezpośrednio lub pośrednio przez osobę kierującą jednostką niezaliczaną do sektora finansów publicznych lub pracującą w jakimkolwiek charakterze na rzecz takiej jednostki, jakichkolwiek nienależnych korzyści lub przyjmowaniu propozycji lub obietnicy takich korzyści dla niej samej lub dla jakiejkolwiek innej osoby, w zamian za działanie lub zaniechanie działania, które narusza jej obowiązki i stanowi społecznie szkodliwe odwzajemnienie.

            Korupcja w życiu codziennym sprowadza się do oferowania jakichkolwiek nienależnych korzyści w zamian za pomoc w "załatwieniu" pewnej sprawy, bądź też do wykorzystania stanowiska służbowego dla uzyskania takich korzyści.

            Oszustwem zaś jest celowe działanie polegające na doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia własnym lub cudzym mieniem za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania jej błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej.

GDZIE MOŻNA NATKNĄĆ SIĘ NA DZIAŁANIA KORUPCYJNE?

            Zjawisko korupcji w obszarze ochrony zdrowia może mieć miejsce w wielu sytuacjach  np. podczas kontaktów pacjentów lub członków ich rodzin z pracownikami służby zdrowia (lekarzami, pielęgniarkami, położnymi i innymi pracownikami zakładów opieki zdrowotnej). Przypadki takie mogą zaistnieć już podczas pierwszej wizyty lakarskiej, przed przyjęciem do szpitala lub w trakcie leczenia i dalszego pobytu w szpitalu.

PRZYKŁADOWE FORMY PRZESTĘPSTWA ŁAPOWNICTWA:

1/ żądanie od pacjenta zapłaty lub innych nienależnych korzyści wzamian za udzielenie śwaidczenia opieki zdrowotnej,

2/ wręczanie przez pacjenta kierownikom klinik lub lekarzom kierującym oddziałami  jakichkolwiek nienależnych korzyści za obietnicę wykonania zabiegu przez wybranego lekarza,

3/ wręczanie przez pacjenta lub członków jego rodziny nienależnych korzyści za obietnicę przyspieszenia terminu udzielenia świadczenia opieki zdrowotnej,

4/ wręczanie przez pacjenta lub członków jego rodziny nienależnych korzyści pielęgniarkom lub położnym za bardziej troskliwą opiekę nad pacjentem,

5/ żądanie przez lekarza odbycia przez pacjenta uprzedniej płatnej wizyty w jego prywatnym gabinecie warunkującej przyjęcie na oddział szpitalny,

6/ wypisywanie za łapówkę recept na leki dla nieistniejących osób, z częstym fałszowaniem dokumentacji medycznej innych pacjentów,

7/ wypisywanie przez lekarza wzamian za nienależne korzyści zwolnienia lekarskiego potwierdzającego niezgodną ze stanem faktycznym (stanem zdrowia pacjenta) niemożność świadczenia pracy,

8/ wręczanie łapówki pracownikowi administracji szpitala wzamian za obietnicę przyspieszenia wydania należnej pacjentowi dokumentacji.

            W przypadku styczności w jakąkolwiek formą sugestii, czy wręcz żądania zapłaty (lub innej nienależnej korzyści) za udzielenie finansowanego ze środków publicznych świadczenia opieki zdrowotnej, Z CAŁĄ STANOWCZOŚCIĄ NALEŻY ODMÓWIĆ!

Pamiętajmy przy tym, że zdecydowana większość lekarzy, pracowników ochrony zdrowia, to dobrze wykształceni, troskliwi fachowcy, wykonujący swój zawód zgodnie z najlepszą wiedzą i przy zachowaniu standardów najwyższej staranności. Należy mieć do nich zaufanie.

GDZIE ZGŁASZAĆ PRZYPADKI KORUPCJI?

1/ dyrektor szpitala

2/ pełnomocnik d/s praw pacjenta

3/ policja i prokuratura

4/ samorządy zawodowe lekarzy, pielęgniarek i położnych

 

GDZIE ZNALEŹĆ NIEZBĘDNE INFORMACJE?

 

  • Centralne Biuro Antykorupcyjne - Ujazdowskie 9, 00-583 Warszawa; email:Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. ; tel. (22) 437 22 22, fax: (22) 437 22 97),
  • Biuro Praw Pacjenta przy Ministrze Zdrowia (ul. Długa 38/40, 00-238 Warszawa, tel. 22 635-75-78, strona bpp.waw.pl; bezpłatna infolinia 0-800-190-590 czynna od poniedziałku do piątku w godz. 9-21, gdzie można zgłaszać wszelkie przypadku korupcji),
  • Ministerstwo Zdrowia ul. Miodowa 15, 00-952 Warszawa, tel. 22 634-96-00, fax 22 635-94-07, strona mz.gov.pl , e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.,
  • Rzecznicy Praw Pacjenta działający przy Centrali i w Oddziałach Wojewódzkich Narodowego Funduszu Zdrowia: Lubelski Oddział Wojewódzki NFZ ( Szkolna 16, 20-124 Lublin, tel. 81 53-10-500 do 502, fax. 81 53-10-528; e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. ),
  • Naczelna Izba Lekarska ( Sobieskiego 110, 00-764 Warszawa, tel. 22 559 13 00, 22 559 13 24, fax. 22 559 13 23, strona: www.nil.org.pl),
  • Naczelna Izba Pielęgniarek i Położnych (ul. Pory 78, lok 10, 02-757 Warszawa, tel. 22 327 61 61, faks. 22 327 61 60, e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Wykaz organizacji pozarządowych zajmujących się problematyką korupcji w ochronie zdrowia:

  • Fundacja im. Stefana Batorego ul.Sapieżyńska 10a, 00-215 Warszawa, tel.: |+48| 22 536 02 00, fax: |+48| 22 536 02 20, Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.@Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.,
  • Helsińska Fundacja Praw Człowieka, ul. Zgoda 11, 00-018 Warszawa, nr telefonu: (48) 22 556 44 40 Fax: (48 22) 556 44 50; e-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.,
  • Instytut Spraw Publicznych, Szpitalna 5 lok. 22, 00-031 Warszawa, tel: (48-22) 556 42 61, fax: (48-22) 556 42 62, e-mail:Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.,
  • Europejska Sieć do Spraw Oszustw i Korupcji w Ochronie Zdrowia (EHFCN) - to organizacja międzynarodowa o charakterze non-profit, która działa zgodnie z belgijskim prawem o organizacjach pozarządowych. Siedziba EHFCN mieści się w Brukseli: (211 av. de Tervueren, 1150 Brussels, Belgium; Tel. +32 (0) 2 739 75 07 or +31 (0) 6 57 27 49 39; strona Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.),
  • Polski Oddział Banku Światowego - Warszawskie Centrum Finansowe; ul. Emilii Plater 53; 00-113 Warszawa. telefon: (48-22) 520-80-00; fax: (48-22) 520-80-01, http://www.worldbank.org.pl, email:Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

Przypominamy, iż przypadki korupcji można zgłaszać bezpośrednio do Dyrekcji Szpitala. Zapewniamy, iż dokłada ona wszelkich starań, by zapewnić Pacjentom jak najwyższe standardy leczenia.

           

.

 

Ogólnopolska bezpłatna infolinia Rzecznika Praw Pacjenta: 

800 - 190 - 590
(z tel. stacjonarnych i komórkowych)
czynna pn. - pt. w godz. 9.00 - 21.00
Biuro Rzecznika Praw Pacjenta
ul. Młynarska 46
01-171 Warszawa

 

Pełnomocnik ds. praw pacjenta w SPSK Nr 1 w Lublinie:

dr n.med. Marek Majewski

kontakt telefoniczny poprzez Sekretariat II Kliniki Chirurgii Ogólnej, Gastroenterologicznej i Nowotworów Układu Pokarmowego:

81 5328810 / 81 5324127

 

 

Odwiedziny pacjentów odbywają się we wszystkie dni tygodnia bez ograniczeń.

W przypadku zagrożeń epidemiologicznych odwiedziny pacjentów mogą ulec zawieszeniu na czas trwania zagrożenia epidemiologicznego.

Świadczenia zdrowotne w szpitalu udzielane są pacjentom ubezpieczonym bezpłatnie na podstawie skierowania lekarza, lekarza stomatologa lub felczera.
W stanach bezpośredniego zagrożenia życia lub porodu świadczenia zdrowotne są udzielane bez wymaganego skierowania.
Podczas przyjęcia do szpitala pacjent winien okazać aktualny dowód objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym, dowód osobisty z numerem pesel oraz NIP pracodawcy w przypadku wystawienia druku o niezdolności do pracy oraz rzeczy osobiste ( piżama, szlafrok, pantofle, recznik, przybory toaletowe).
Pacjent winien także posiadać wyniki wcześniej wykonanych badań i przeprowadzonych konsultacji.

I.  Prawa człowieka a funkcjonowanie systemu opieki zdrowotnej

  1. Każdy ma prawo do poszanowania swojej osoby jako osoby ludzkiej.
  2. Każdy ma prawo do samo decydowania.
  3. Każdy ma prawo do poszanowania integralności fizycznej i psychicznej oraz do poczucia bezpieczeństwa swojej osoby.
  4. Każdy ma prawo do poszanowania swojej prywatności.
  5. Każdy ma prawo do poszanowania wyznawanych przez niego wartości moralnych i kulturowych oraz do poszanowania swoich przekonań religijnych i filozoficznych.
  6. Każdy ma prawo do bezpiecznych świadczeń zdrowotnych odpowiadających wymaganiom aktualnej wiedzy medycznej.

II.  Prawo do informacji

  1. Pacjent ma prawo do informacji o prawach pacjenta w zakładzie opieki zdrowotnej, udostępnianejformie pisemnej w miejscu ogólnodostępnym.
  2. Pacjent ma prawo do informacji o rodzaju i zakresie świadczeń zdrowotnych udzielanych przez podmiot udzielający świadczeń zdrowotnych, w tym o profilaktycznych programach zdrowotnych finansowanych ze środków publicznych, realizowanych przez ten podmiot.
  3. Pacjent ma prawo do przystępnej informacji o swoim stanie zdrowia, rozpoznaniu, proponowanych oraz możliwych metodach diagnostycznych i leczniczych, dających się przewidzieć następstwach ich zastosowania albo zaniechania, wynikach leczenia oraz rokowaniu. Po uzyskaniu informacji, pacjent ma prawo przedstawić lekarzowi swoje zdanie w tym zakresie.
  4. Lekarz może udzielać informacji, o której mowa w pkt. 3 innym osobom za zgodą pacjenta lub jego przedstawiciela ustawowego.
  5. Pacjent ma prawo, dostępu do dokumentacji medycznej, dotyczącej jego stanu zdrowia oraz udzielonych mu świadczeń zdrowotnych. Dane zawarte w dokumentacji medycznej podlegają ochronie.
  6. Pacjent ma prawo zażądać skorygowania, uzupełnienia, usunięcia, wyjaśnienia i/lub uaktualnienia dotyczących go osobistych i medycznych danych, które są niedokładne, niekompletne, dwuznaczne lub nieaktualne albo nieodpowiednie dla potrzeb rozpoznania, leczenia lub opieki. Pacjent ma prawo żądać, aby lekarz udzielił mu informacjipełnym zakresie.
  7. Pacjent ma prawo do zachowania w tajemnicy przez osoby wykonujące zawód medyczny, w tym udzielające mu świadczeń zdrowotnych, informacji z nim związanych, a uzyskanych w związkuwykonywaniem zawodu medycznego, z wyjątkiem sytuacji określonych w odpowiednich przepisach prawa.
  8. Tajemnica, o której mowa w pkt. 5 obowiązuje również po śmierci pacjenta.
  9. W sytuacjach wyjątkowych, jeżeli rokowanie jest niepomyślne dla pacjenta, lekarz może ograniczyć informacje o stanie zdrowia i o rokowaniu, jeśli według oceny lekarza przemawia za tym dobro pacjenta.takich przypadkach lekarz informuje przedstawiciela ustawowego pacjenta lub osobę przez niego upoważnioną. Jeżeli życzeniem pacjenta jest zapoznanie się z pełną informacją o złym rokowaniu – ma do tego prawo.
  10. Informacja powinna być przekazana w sposób odpowiadający zdolności rozumienia pacjenta, przy jak najmniejszym użyciu niezrozumiałej technicznie terminologii. Jeżeli pacjent nie mówi po polsku, należy umożliwić tłumaczenie.
  11. Pacjent ma prawo żądać, aby lekarz nie udzielał mu informacji, o której mowa w pkt. 3.
  12. Pacjent ma prawo wskazać, kto, jeżeli w ogóle ktokolwiek, ma być informowany w jego imieniu.
  13. Pacjent ma prawo w każdej chwili do cofnięcia udzielonego innej osobie upoważnienia do uzyskiwania informacji o swoim stanie zdrowia i o udzielonych świadczeń zdrowotnych oraz wglądu do dokumentacji medycznej.
  14. Pacjent ma prawo żądać, aby udzielający mu świadczeń zdrowotnych lekarz zasięgnął opinii innego lekarza lub zwołał konsylium lekarskie.
  15. Pacjent ma prawo żądać, aby udzielająca mu świadczeń zdrowotnych pielęgniarka (położna) zasięgnęła opinii innej pielęgniarki (położnej).
  16. Pacjent ma prawo do dostatecznie wczesnej informacji o zamiarze odstąpienia przez lekarza od leczenia pacjenta i wskazania przez tego lekarza możliwości uzyskania świadczenia zdrowotnegoinnego lekarza lub podmiotu udzielającego świadczeń zdrowotnych.
  17. W momencie przyjmowania do zakładu opieki zdrowotnej pacjent powinien poznać z imienia osoby, które będą odpowiedzialne za opiekę nad nim, uzyskaćo ich statusie zawodowym, a także zapoznać się z przepisami i zwyczajami, które będą kształtować jego pobyt i leczenie.
  18. Pacjent ma prawo do bezpłatnego otrzymania orzeczeń i zaświadczeń lekarskich, jeśli są one związanedalszym leczeniem, rehabilitacją, niezdolnością do pracy oraz innymi sytuacjami przewidzianymi w odpowiedniej ustawie.

III. Prawo do wyrażania zgody na zabiegi i leczenie

  1. Pacjent ma prawo do wyrażenia zgody na udzielenie określonych świadczeń zdrowotnych lub odmowy takiej zgody, po uzyskaniu informacji w zakresie określonym w części II pkt.
  2. Pacjent, w tym małoletni, który ukończył 16 lat, ma prawo do wyrażenia zgody na przeprowadzenie badania lub udzielenie innych świadczeń zdrowotnych przez lekarza. Zgoda może być wyrażona ustnie albo poprzez takie zachowanie, które w sposób niebudzący wątpliwości wskazuje na wolę poddania się proponowanym przez lekarza czynnościom albo brak takiej woli.
  3. W przypadku zabiegu operacyjnego albo zastosowania metody leczenia lub diagnostyki stwarzających podwyższone ryzyko dla pacjenta zgoda, o której mowa w pkt. 2 musi być wyrażona w formie pisemnej. Przed wyrażeniem zgody pacjent ma prawo do uzyskania informacji, o której mowa w części II pkt. 3.
  4. Badanie lub udzielenie pacjentowi innego świadczenia zdrowotnego bez jego zgody jest dopuszczalne, jeżeli wymaga on niezwłocznej pomocy lekarskiej, a ze względu na stan zdrowia lub wiek nie może wyrazić zgodynie ma możliwości porozumienia się z jego przedstawicielem ustawowym lub opiekunem faktycznym.
  5. Pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy wyraża na piśmie zgodę na udział w eksperymencie medycznym do celów naukowych, po uprzednim uzyskaniu informacji o celach, sposobachwarunkach przeprowadzania przedmiotowego eksperymentu, spodziewanych korzyściach leczniczych lub poznawczych, ryzyku oraz o możliwości odstąpienia od udziału w eksperymencie w każdym jego stadium. W przypadku niemożności wyrażenia pisemnej zgody, za równoważne uważa się wyrażenie zgody ustnie złożone w obecności dwóch świadków. Zgoda tak złożona powinna być odnotowana w dokumentacji lekarskiej.
  6. Pacjent ma prawo do wyrażenia sprzeciwu, co do pobrania z jego zwłok tkanek, narządówkomórek.
  7. W przypadku możliwości zastosowania alternatywnych sposobów leczenia lekarz ma obowiązek udzielać pacjentowi przystępnej informacji o możliwych metodach diagnostycznych, leczniczych, dających się przewidzieć następstwach ich zastosowania albo zaniechania, wynikach leczenia oraz rokowaniu, zaś pacjent ma prawo decydowania o wyborze jednego z nich.

IV. Prawo do intymności i poszanowania godności

  1. Pacjent ma prawo do poszanowania intymności i godności osobistej, w szczególności w trakcie udzielanych mu świadczeń zdrowotnych, a w szczególności do tego, aby przy udzielaniu świadczeń był obecny tylko niezbędny personel medyczny, chyba że obecność innych osób  odbywających kształcenie przeddyplomowe lub  podyplomowe jest uzasadniona realizacją celów naukowych lub dydaktycznych  oraz, aby poszanowano jego prywatność poprzez umożliwienie udzielania świadczenia w osobnym pomieszczeniu lub miejscu osłoniętym. 
  2. Pacjent ma prawo do umierania w spokoju i godności. Pacjent znajdujący się w stanie terminalnym ma prawo do świadczeń zdrowotnych zapewniających łagodzenie bólu i innych cierpień.
  3. Pacjent ma prawo, aby przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych była obecna osoba bliska, wskazana przez pacjenta. W przypadku istnienia prawdopodobieństwa wystąpienia zagrożenia epidemiologicznego lub ze względu na bezpieczeństwo zdrowotne pacjenta, personel medyczny  udzielający świadczenia może odmówić obecności osoby wskazanej przez pacjenta przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych. Odmowę należy odnotować w dokumentacji medycznej.

V. Prawo do opieki i leczenia

  1. Pacjent ma prawo, aby lekarz lub inna osoba wykonująca zawód medyczny udzieliły świadczenia zdrowotnego bez zbędnej zwłoki.
  2. Pacjent będący w sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia ma prawo żądać natychmiastowego udzielenia mu świadczenia zdrowotnego bez wymaganego skierowania.
  3. Pacjent wymagający zdaniem lekarza niezwłocznego przyjęcia do szpitala, zwłaszcza w ramach ostrego dyżuru, ma prawo żądać, aby szpital odmawiający przyjęcia ze względu na brak miejsc, rodzaj udzielanych świadczeń lub ze względów epidemiologicznych, zapewnił w razie potrzeby przewóz do innego szpitala mającego możliwość udzielenia właściwego świadczenia.
  4. Pacjent przebywający w szpitalu ma prawo do zaopatrzenia w leki i materiały medyczne oraz do pomieszczenia i wyżywienia odpowiedniego do stanu zdrowia. Pacjent ma ponadto prawo do otrzymywania osobistej bielizny szpitalnej i środków higieny osobistej.
  5. Pacjent ma prawo do dodatkowej opieki pielęgnacyjnej.
  6. Pacjent ma prawo do kontaktu osobistego, korespondencyjnego i telefonicznego z innymi osobami takżeogólnie dostępnego telefonu, a w wyjątkowym przypadku również z telefonu służbowego.
  7. Pacjent ma prawo do odmowy kontaktu z osobami wymienionymi w pkt. 6.
  8. Prawa pacjenta mogą być ograniczone w przypadku wystąpienia zagrożenia epidemiologicznego lub ze względu na bezpieczeństwo zdrowotne pacjentów, a w przypadku praw, o których mowapkt. 6, także ze względu na możliwości organizacyjne zakładu.
  9. Pacjent ma prawo do opieki duszpasterskiej. W sytuacji pogorszenia się stanu zdrowia lub zagrożenia życia, pacjent ma prawo do kontaktu z duchownym swego wyznania.
  10. Jeżeli istnieje obawa rychłej śmierci pacjenta ma on prawo zażądać, aby personel szpitala umożliwił mu wyrażenie ostatniej woli ustnie przyobecności co najmniej  trzech świadków.
  11. Pacjent ma prawo do świadczeń zdrowotnych udzielanych z należytą starannością przez podmioty udzielające świadczeń zdrowotnych w warunkach odpowiadających określonym w odrębnych przepisach wymaganiom fachowym i sanitarnym. Przy wykonywaniu świadczeń zdrowotnych osoby wykonujące zawód medyczny kierują się zasadami etyki zawodowej określonymi przez właściwe samorządy zawodów medycznych.
  12. Pacjent ma prawo do ciągłości opieki włączając w to współpracę pomiędzy wszystkimi dostawcami usług zdrowotnych i / lub podmiotami leczniczymi, które mogą uczestniczyćrozpoznaniu, leczeniu i opiece.
  13. W sytuacji ograniczonych możliwości udzielenia odpowiednich świadczeń zdrowotnych, pacjent ma prawo do przejrzystej, obiektywnej, opartej na kryteriach medycznych, procedury ustalającej kolejność dostępu do tych świadczeń.
  14. Pacjent ma prawo wybrać i zmienić swojego lekarza, pielęgniarkę i położną podstawowej opieki zdrowotnej .
  15. Pacjent ma prawo do wypisania ze szpitala, gdy stan zdrowia pacjenta nie wymaga dalszego leczeniaszpitalu, bądź na własne żądanie – w takiej sytuacji pacjent ma prawo do informacji o możliwych następstwach zaprzestania leczenia w szpitalu. Przy czym przy wypisie pacjent ma prawo do otrzymania oryginału oraz jednej kopii Karty Informacyjnej z Leczenia Szpitalnego z podaniem rozpoznania w języku polskim.
  16. Pacjent w podmiocie leczniczym przeznaczonym dla osób wymagających całodobowych lub całodziennych świadczeń zdrowotnych ma prawo do przechowywania wartościowych rzeczydepozycie.

VI. Prawo pacjenta nieletniego

Pacjentowi nieletniemu przysługują takie same prawa, jak pacjentowi dorosłemu, z tym że:

  1. Prawo pacjenta do wyrażania zgody na przeprowadzenie badania lub udzielenie innych świadczeń zdrowotnych, a także w przypadku zabiegu operacyjnego albo zastosowania metody leczenia lub diagnostyki stwarzających podwyższone ryzyko dla pacjenta, przysługuje przedstawicielowi ustawowemu małoletniego, a w przypadku braku przedstawiciela ustawowego, prawo toodniesieniu do badania może wykonać opiekun faktyczny. Jeśli pacjent nie ma przedstawiciela ustawowego lub porozumienie się z nim jest niemożliwe wymagane jest zezwolenie sądu opiekuńczego. 
  2. Jeżeli pacjent ukończył 16 lat, do świadczeń zdrowotnych określonych w pkt. 1 wymagana jest również jego pisemna zgoda.
  3. Pacjent małoletni, który ukończył 16 lat, ma prawo do wyrażenia sprzeciwu, co do udzielenia świadczeń zdrowotnych opisanych w pkt. 1, pomimo zgody przedstawiciela ustawowego lub opiekuna faktycznego.takim przypadku, do udzielenia świadczenia zdrowotnego wymagane jest zezwolenie sądu opiekuńczego.
  4. Jeżeli przedstawiciel ustawowy pacjenta małoletniego nie zgadza się na wykonanie zabiegu operacyjnego albo zastosowanie metody leczenia lub diagnostyki stwarzających podwyższone ryzyko dla pacjenta,czynności te są niezbędne dla usunięcia niebezpieczeństwa utraty przez pacjenta życia lub ciężkiego uszkodzenia ciała bądź ciężkiego rozstroju zdrowia, lekarz może wykonać te czynności po uzyskaniu zgody sądu opiekuńczego.
  5. Lekarz może wykonać czynności, o których mowa w pkt. 4 bez zgody przedstawiciela ustawowego pacjenta lub właściwego sądu opiekuńczego, gdy zwłoka spowodowana postępowaniem w sprawie uzyskania zgody groziłaby pacjentowi niebezpieczeństwem utraty życia, ciężkiego uszkodzenia ciała bądź ciężkiego rozstroju zdrowia. W takim przypadku lekarz ma obowiązek, o ile jest to możliwe, zasięgnąć opinii drugiego lekarza, w miarę możliwości tej samej specjalności. O wykonywanych czynnościach lekarz niezwłocznie zawiadamia przedstawiciela ustawowego, opiekuna faktycznego lub sąd opiekuńczy.
  6. Udział małoletniego w eksperymencie medycznym jest dopuszczalny tylko za pisemną zgodą jego przedstawiciela ustawowego, a jeśli małoletni ukończył 16 lat lub nie ukończył 16 lat i jest w stanierozeznaniem wypowiedzieć opinię w sprawie swego uczestnictwa w eksperymencie, konieczna jest także jego pisemna zgoda.
  7. Udział małoletniego w eksperymencie badawczym jest dopuszczalny, jeżeli spodziewane korzyści mają bezpośrednie znaczenie dla zdrowia małoletniego, ryzyko jest niewielkie i nie pozostajedysproporcji do możliwych pozytywnych rezultatów i nie ma możliwości przeprowadzenia takiego eksperymentu o porównywalnej efektywności z udziałem osoby posiadającej pełną zdolność do czynności prawnych.

VII. Prawo do skargi

  1. Pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy, jeżeli uzna, że jego prawa zostały naruszone, może zwrócić sięinterwencją do Lekarza Kierującego lub kierownika, a następnie do powołanego                     w szpitalu pełnomocnika ds. praw pacjenta.
  2. W razie niezadowalającego załatwienia sprawy, określonej w pkt. 1, pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy może zwrócić się o jej rozpatrzenie do dyrektora szpitala.
  3. Jeżeli naruszenie prawa dotyczyło fachowej czynności medycznej, pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy może zwrócić się do Okręgowej Izby Lekarskiej, bądź do Okręgowej Izby PielęgniarekPołożnych.
  4. W razie zawinionego naruszenia prawa pacjenta sprawę o zasądzenie odpowiedniej kwoty tytułem zadośćuczynienia można skierować do sądu powszechnego.

 VIII. Prawo do wniesienia sprzeciwu

  1. Pacjent lub jego przedstawiciel ustawowy mogą wnieść sprzeciw wobec opinii albo orzeczenia lekarza, jeżeli opinia albo orzeczenie ma wpływ na prawa lub obowiązki pacjenta wynikająceprzepisów prawa.
  2. Sprzeciw wnosi się do Komisji Lekarskiej, działającej przy Rzeczniku Praw Pacjenta, za pośrednictwem Rzecznika Praw Pacjenta, w terminie 30 dni od dnia wydania opinii albo orzeczenia przez lekarza orzekającego o stanie zdrowia pacjenta.
  3. Sprzeciw wymaga uzasadnienia, w tym wskazania przepisu prawa, z którego wynikają prawa lub obowiązki, o których mowa w pkt. 1.

 IX. Prawo do składania wniosków do Rzecznika Praw Pacjenta

  1. Każdy, kto poweźmie wiadomość, co najmniej uprawdopodabniającą naruszenie praw pacjenta może złożyć wniosek do Rzecznika Praw Pacjenta o wszczęcie postępowania wyjaśniającego. Wniosek musi zawierać: 

       - oznaczenie wnioskodawcy
       - oznaczenie pacjenta, którego sprawa dotyczy
       - zwięzły opis stanu faktycznego.

    2. Każdy ma prawo do złożenia wniosku do Rzecznika Praw Pacjenta o wydanie decyzji w sprawie praktyki naruszającej zbiorowe prawa pacjentów.

 X.  Prawa Dziecka w Szpitalu

  1. Dzieci powinny być przyjmowane do szpitala tylko wtedy, kiedy leczenie nie może być prowadzone w domu, pod opieką poradni lub na oddziale dziennym.
  2. Powinny mieć prawo do tego, aby cały czas przebywali razem z nimi w szpitalu rodzice lub opiekunowie. Nie powinno być żadnych ograniczeń dla osób odwiedzających - bez względu na wiek dziecka.
  3. Rodzicom należy stwarzać warunki pobytu w szpitalu razem z dzieckiem, należy ich zachęcać
    i pomagać im w pozostawaniu przy dziecku. Pobyt rodziców nie powinien narażać ich na dodatkowe koszty lub utratę zarobków. Aby mogli oni uczestniczyć w opiece nad dzieckiem, powinni być na bieżąco informowani o sposobie postępowania i zachęcani do aktywnej współpracy.
  4. Dzieci i rodzice powinni mieć prawo do uzyskiwania informacji, a w przypadku dzieci, w sposób odpowiedni do ich wieku i możliwości pojmowania. Należy starać się o łagodzenie i unikanie zbędnych stresów fizycznych i emocjonalnych u dziecka w związku z jego pobytem w szpitalu.
  5. Dzieci i ich rodzice mają prawo współuczestniczyć we wszystkich decyzjach dotyczących leczenia. Każde dziecko powinno być chronione przed zbędnymi zabiegami diagnostycznymi i leczniczymi
  6. Dzieci powinny przebywać razem z innymi dziećmi w podobnym wieku. Nie należy umieszczać dzieci razem z dorosłymi
  7. Dzieci powinny mieć możliwość zabawy, odpoczynku i nauki odpowiedniej do ich wieku
    i samopoczucia. Ich otoczenie powinno być tak zaprojektowane, urządzone i wyposażone, aby zaspokajało dziecięce potrzeby.
  8. Przygotowanie i umiejętności personelu muszą zapewniać zaspokajanie potrzeb fizycznych
    i psychicznych dzieci.
  9. Zespół opiekujący się dzieckiem w szpitalu powinien zapewnić mu ciągłość leczenia.

  10. Dzieci powinny być traktowane z taktem i wyrozumiałością. Ich prawo intymności powinno być zawsze szanowane.

Dodatkowe informacje